Categorie: Reflectie
-
Sommige mensen kruisen je pad niet toevallig — ze herkennen iets wat jij ooit was vergeten. Zoals een tekening die onaf bleef, vullen zij met één blik de lijnen aan. Leah tekende met haar hart, en hij herkende haar handschrift nog vóór hij wist waarom. Misschien zijn sommigen niet nieuw in ons leven, maar gewoon…
-
How People Learn to Live with Pain There comes a day when you stop fighting what burns, and learn to breathe with the flame. When you understand that pain is not always conquered — but inhabited. That strength doesn’t have to shout, and that healing sometimes simply means: I live, despite everything. For those who…
-
Er zijn dagen dat de pijn overal woont — in mijn huid, in mijn hart, in mijn hoofd. Ik adem niet om te overleven, maar om niet te verdwijnen in de stilte. En toch, ergens diep vanbinnen, fluistert iets dat niet sterft: “Blijf hier. Ergens wacht nog licht.” 🌹 RoseBloom – Zachte Kracht op Onderzoek…
-
Zelfs als mijn lichaam brandt, zoek ik het licht dat blijft. Ik adem traag — niet om te vechten, maar om te blijven. Mijn handen trillen, maar ze houden vast aan zachtheid. Mijn ogen sluiten, maar mijn ziel kijkt omhoog. Er is pijn, ja. Maar er is ook een stilte die mij wiegt, alsof de…
-
English When everything hurts, when your body is fire and your soul a whisper, you learn to breathe again between two waves of pain. You close your eyes — not to sleep, but to stay alive within your own silence. Some nights do not heal, but they teach you how to hold on to light.…
-
Er zijn dagen dat de pijn overal woont — in mijn huid, in mijn hart, in mijn hoofd. Ik adem niet om te overleven, maar om niet te verdwijnen in de stilte. En toch, ergens diep vanbinnen, fluistert iets dat niet sterft: “Blijf hier. Ergens wacht nog licht.” RoseBloom 🌹copyright 2025 – Zachte Kracht op…
-
Nederlands De zon stond nog laag, haar licht brak zacht door het raam. Tussen dozen, stoelen en dekens kroop een nieuw hoofdstuk naar binnen. De geur van vers hout en koffie vulde de kamer. Zij hurkt, borstelt, lacht — het stof danst om haar heen als kleine herinneringen. De banaan ligt ernaast, half vergeten, maar…
-
De ochtend begon met stof en gelach. In Velm klonk het zachte schuren van de vloer, het ritme van een nieuwe start. Zij zat op haar knieën, mouwen opgestroopt, verfspatten op haar handen, vastberaden ogen. De container met meubels was net aangekomen, en tussen dozen en dromen vond zij haar kracht. Aan de andere kant…
-
Nederlands De eerste zon viel door het glas van haar hotelraam. Ze stond daar, recht, als een vrouw die haar plaats kent — niet door trots, maar door de rust die jaren van groei brengen. Buiten strekte de Rijnvallei zich uit, de lucht zachtroze boven het Zwarte Woud. Ze nam een slok van haar koffie,…
-
Woensdag De ochtend wekt zacht, zonder haast. Een bleke zon kust het raam, de wereld nog stil in haar adem. Je lichaam herinnert zich de nacht — het draaien, het zoeken naar rust, het fluisteren van zenuwen die nog niet weten dat het licht terug is. Maar zie: je bent wakker. En dat alleen is…
RoseBloom 🌹 