Categorie: Reflectie
-
Lorna en de arrogante manDeel II Wat Hij Nog Altijd Niet Zag Lorna liep verder. Rustig.Zonder zich nog om te draaien. De jonge man bleef even staan waar hij stond.Met zijn armen nog steeds over elkaar. Hij had verwacht dat ze zich zou verdedigen.Of misschien dat ze zich beledigd zou voelen. Maar dat was niet…
-
Soms is het levenniet meer daneen ademen een zucht. Een ademom opnieuw te beginnen. Een zuchtom los te latenwat te zwaar werd. Tussen die tweebeweegt een mensdoor dagenvan lichten schaduw. En wie leertrust te vindenin die eenvoudige bewegingvan komen en gaan, ontdektdat zelfs een zachte ademgenoeg kan zijnom verder te leven. RoseBloom 🌹copyright © 2026…
-
Niet alles wat zwaar is moet gedragen blijven. Soms vraagt het leven niet om kracht maar om loslaten. Een gedachte die je neerlegt. Een herinnering die je zacht laat rusten. En ergens, tussen wat was en wat nog komt, vindt een mens een kleine plek waar het hart even mag ademen. Daar begint de stilte…
-
Never give up. And if you ever fall still, you are not allowed to say, “I’m done.” No. Stand up. Even if it’s slow. Even if it’s with support. Even if it hurts. Stand up and believe in yourself. That is what I did. I am not old. And yet something happened to me I…
-
Today something small happened. But for me, it was big. I was alone in the cafeteria. After my appointment. With my crutch. With my tray. With coffee and pastries. And I was struggling. Not dramatically. Just visibly. A woman stood behind me. She said nothing about my pain. She asked nothing about my story. She…
-
Zonder adem is er geen gevoel. Geen leven. Geen gevaar. Geen rust. Gevoel is geen gedachte. Gevoel is lucht die je binnenlaat en niet meer tegenhoudt. Wanneer je ademt, besta je. Wanneer je stopt met voelen, ben je al halverwege verdwenen. Ik kies voor adem. Ik kies voor leven. Ik kies voor gevoel. RoseBloom 🌹…
-
Je krijgt de mogelijkheid om je perfecte omgeving voor lezen en schrijven in te delen. Hoe ziet deze eruit? Mijn perfecte omgeving om te lezen en te schrijven is geen plaats met muren, maar een ruimte die ademt. Een tafel bij het raam. Ochtendlicht dat zacht over papier glijdt. Geen lawaai, geen haast, geen verwachtingen.…
-
Je denkt dat je in een Amerikaans bos gaat wandelen voor inspiratie.Je ademt diep in, je voelt de stilte…en dan ineens besef je: Dit is geen bos.Dit is een aflevering van ‘Waarom ben ik zo dom geweest?’ Je hoort krak.Je ziet een schaduw bewegen alsof hij een eigen leven heeft.Er staat een barakje verderop met…
-
Triomphe een serie die het gevecht toont tussen waarheid en leugen, pijn en. Een blik achter de muren van macht, maar ook naar de kracht van hoop. Triomphe — a series that reveals the struggle between truth and lies, pain and justice. A look behind the walls of power, yet also into the strength of…
-
Reflection – A Letter to Steef Schinkel A brief but heartfelt note of gratitude — for a writer who still dares to speak truth where silence reigns. Steef Schinkel’s latest column reminds us that democracy breathes through voices that serve conscience, not vanity. Truth isn’t noise — it’s the quiet courage to keep speaking. RoseBloom…