Er zijn dingen die we niet uitspreken, niet omdat ze klein zijn, maar omdat ze te zwaar wegen om in gewone woorden te passen. Ze blijven ergens hangen tussen herinnering en aanwezigheid, nooit helemaal verdwenen, nooit volledig hier, alsof ze thuishoren in een ruimte die niet gedeeld kan worden zonder iets van hun essentie te verliezen.

Niet alles vraagt om uitleg. Sommige ervaringen verzetten zich tegen duidelijkheid, niet uit verwarring, maar uit diepte. Ze blijven, stil, in de pauzes tussen zinnen, in de lichte aarzeling vóór een antwoord, in de manier waarop stilte soms meer waarheid draagt dan wat uitgesproken wordt.

Ik ben gaan begrijpen dat schrijven niet altijd betekent vertellen wat er gebeurd is. Het betekent dicht blijven bij wat gevoeld werd, ook wanneer dat zich niet laat vormen. Want wat diep geleefd wordt, laat zich zelden herleiden, en wat werkelijk raakt, vraagt niet om harder gezegd te worden om gehoord te worden.

Het vraagt alleen om eerlijkheid.

RoseBloom 🌹 copyright © 2026

Posted in ,

ƉƩn reactie op “Waar stilte begint te spreken”

  1. grutjemaria Avatar

    Voor mij een door denker.
    Ga zo lekker door met deze taal
    Te schrijven āœļø en voel daar voldoening in groetjes van mij Maria

    Like

Schrijf hier je gedachte -Elke waarheid telt”🌹