Ze stonden daar, aan de rand van de zee.

Het zand was koel, de lucht zacht, en de horizon leek oneindig.

Ze hadden niets nodig behalve elkaars blik,

een stilte die meer zei dan duizend woorden.

Hun handen zochten elkaar vanzelf,

hun ogen vonden een belofte die verder reikte dan de dag.

Het was geen toevallige ontmoeting,

maar het soort liefde dat geboren wordt uit herkenning —

alsof de ziel wist wat het hart altijd al fluisterde.

De zee rolde neer in eindeloze golven,

maar voor hen leek de tijd even stil te staan.

Alles wat zwaar was, smolt weg.

Alles wat onzeker was, kreeg licht.

En op dat strand, in die ene blik,

werd de liefde een anker én een horizon.

RoseBloom 🌹 | Copyright ©️ 2025

#rosebloomwri #SoulWhispers #dagelijksepoëzie