Tussen deze stammen, hoog oprijzend en zwijgend,

ademt het verleden nog.

De stenen van de ruïne fluisteren verhalen,

van mensen die hier ooit leefden, hoopten, liefhadden.

De bomen, die ouder worden maar toch steeds opnieuw beginnen,

houden de restanten overeind — alsof zij waken.

Elke wortel lijkt te zeggen: hier is niets verloren,

want herinnering vindt altijd een weg naar het licht.

En terwijl ik omhoog kijk, voel ik mezelf kleiner worden,

maar ook deel van iets groters:

een eeuwenoud gesprek tussen mens en natuur,

waar stilte meer zegt dan duizend stemmen.

🌹 RoseBloom © 2025

Fotografie – Bos van Daun – Eifel