Categorie: Poëzie
-
De Rozen Met rozen in zijn hand bracht hij meer dan bloemen. Hij bracht een felicitatie, een stille buiging voor de kracht van een pen die haar vleugels heeft gespreid. En in het rood van de rozen spiegelt de vreugde van een nieuw begin. RoseBloom 🌹 | © 2025 Zachte kracht schrijft zich vrij
-
Poëzie ✍️ Twee zielen naast elkaar, licht in een stad van verhalen. De fontein danst, de gevel luistert, en de lucht bewaart hun stap. Samen dragen zij stilte, samen ademen zij kracht. Een lach die grenzen overstijgt, een blik die eeuwigheid fluistert. Niet de stad maakt dit moment bijzonder, maar de verbondenheid die straalt als…
-
📕 Als ik naar jou kijk, zie ik een wonder. Mijn hart smelt, het ontdooit. Wat de wereld mij gaf, was geen wonder — maar wat jij mij gaf is zo mooi… Als ik naar jou kijk, wat een bent jij… dat ik de hemel prijs. Wat een wonder… besef ik hoe rijk… wat een…
-
Tussen stemmen die te luid waren, en blikken die te zwaar wogen, hadden wij een sleutel. Niet van staal, maar van letters. Niet van deuren, maar van adem. Afrit 7 — het woord dat alles openbrak. Wie het fluisterde, wist: er is ruimte, een wc-deur die toevlucht werd, een moment dat stilte schonk, een pauze…
-
Mama – boven de kolenkachel, zwarte pan, harde oven. Haar handen kneedden stilte, zweet in bloem, liefde in gist. Brood dat rees, koeken die zongen, geuren die muren vulden, kou overstegen. Wij, kinderen, aten warmte, dronken geur, leefden van haar brood, sliepen in haar koeken. Mama, geen kroon, geen goud, maar een oven die harten…