Vandaag was zoān dag die je niet plantā¦ maar die je bijblijft.
We hebben prachtige mensen leren kennen
en zelfs een geweldige Ierse man die met zijn aanwezigheid meteen warmte bracht.
We brachten onze dag door op het domein,
omringd door een rustige vijver vol zilverachtige visjes,
het zachte gekwaak van groene kikkers,
en een koor van vogels dat de stilte nooit echt stil liet zijn.
Parkieten vlogen vrij door de lucht,
en de zon legde haar warmte zacht tegen de gevel van de hoeveā¦
alsof ook zij even wilde blijven.
We hebben gelachen
echt gelachen.
Om dingen die je niet kunt bedenken,
maar die op zoān dag vanzelf ontstaan.
De witte bomen, symbool van de lente,
gaven het geheel iets lichts, iets nieuwsā¦
alsof alles even opnieuw begon.
Wat mij het meest raakte?
Dat je niet ver hoeft te reizen
om schoonheid te vinden.
In eigen landā¦
in stilteā¦
in eenvoudā¦
vind je licht in elke bloem,
en glans in alles wat groeit zonder te vragen om gezien te worden.
De hoeve zelfā¦
die sprak zonder woorden.
Ik keek naar de kasseien,
en voelde het bijna:
elke steen draagt een stap,
elke stap een verhaal.
Zonder dat ik het volledig ken,
voel je gewoonā¦
dat deze plek geschiedenis ademt.
Men zegt dat deze hoeve haar oorsprong vindt
in het begin van de 17e eeuw,
gesticht door de abdij van Ter Kameren.
En ergensā¦ geloof je dat meteen.
Omdat je het voelt.
āNiet elke reis vraagt afstandā¦
sommige vragen alleen aanwezigheid.ā
āSchoonheid ligt niet in wat we zoeken,
maar in wat we eindelijk leren zien.ā
RoseBloom š¹ copyright Ā© 2026
RoseBloom š¹ 
Schrijf hier je gedachte -Elke waarheid telt”š¹