Maandag in Mist

De hersenen van de wolken
zijn zwaar van vocht.

De lucht denkt langzaam
en de aarde huilt zacht
onder een sluier van mist.

De straten bewegen stiller.
De stemmen worden zachter.
Alsof de wereld even
haar adem inhoudt.

Maar ook dit hoort bij het leven:

dagen waarop de zon
niet meteen spreekt.

Want zelfs in mist
kent de aarde haar weg.

En ergens achter die wolken
bereidt het licht
al zijn terugkeer voor.