Er zijn mensen
die leven tussen de regels van de wereld.

Niet omdat ze daar willen staan,
maar omdat het leven soms
een bladzijde omslaat
zonder waarschuwing.

Ik heb hun stilte gehoord
tussen woorden die nooit geschreven werden.
Ik heb hun blik gezien
in de lege ruimte van een vraag
die niemand durfde stellen.

Daarom schrijf ik.

Niet om luid te zijn,
maar om een kleine deur te openen
in een muur
waar niemand nog een uitgang zag.

Soms is een zin al genoeg
om een hart weer recht te zetten.
Soms is een woord
een stukje brood voor de ziel.

Wat hier komt
komt met eerbied.

Geen namen.
Geen gezichten.
Geen verhalen die iemand ontbloten.

Alleen de waarheid
van een mens
die even steun nodig heeft.

En ergens,
in de zachte schaduw van het papier,
ligt een hand.

Niet om te oordelen.
Niet om te vragen wie je bent.

Maar gewoon
om je overeind te helpen
als de wereld even te zwaar werd.

RoseBloom 🌹
copyright © 2026