Strip 68 – De Nacht van het Geritsel — 27 oktober – Halloween op de boerderij, Deel II

💭 De regen tikt. Tik, tik, tik.
💭 De nacht kijkt mee.

De kinderen lopen over het erf, mandjes vol snoep en koek.
De pompoenen gloeien in de regen, het stro plakt aan hun laarzen.

💭 De wind speelt, maar niemand lacht.

Eppe luistert. Een krak bij de hooischuur. Een schaduw tussen de bomen.
Marja fluistert: “Hoorde jij dat?”
Een vogel vliegt laag voorbij — zwart, nat, snel.

💭 Er waait meer dan wind vanavond.

De burenkinderen gillen. De regen ruist harder.
En daar — uit de mist — verschijnt de buurman met zijn hooivork en lantaarn.
“Wat doen jullie hier nog buiten?” roept hij.
Zijn stem klinkt diep, maar er zit een glimlach in.

💭 Zelfs spoken hebben honger naar koekjes.

Hij reikt een zakje zelfgebakken koekjes aan.
De kinderen lachen — hun angst verdwijnt als mist.

💭 De regen wordt zachter. De lucht ruikt naar soep en moed.

Ze rennen naar de boerderij. De ramen gloeien.
Redder zit bij de deur, zijn vacht nat, zijn ogen wakker.

“Het feest is voorbij,” zegt Eppe.
“Neen,” glimlacht Marja, “het slaapt alleen tot volgend jaar.”

💭 En boven hen fluistert de nacht: ‘Tot volgend jaar…’

—

English

Strip 68 – The Night of Rustle —October 27 – Halloween on the Farm, Part II

💭 The rain taps. Tick, tick, tick.
💭 The night is watching.

The children walk across the yard, baskets full of sweets and cookies.
Pumpkins glow through the rain; straw sticks to their boots.

💭 The wind plays, but no one laughs.

Eppe hears a crack by the barn. A shadow moves between trees.
“Did you hear that?” whispers Marja.
A black bird swoops past — wet, quick, alive.

💭 More than wind is moving tonight.

The neighbor’s children scream, the rain hisses louder.
And then — from the mist — appears the farmer with his pitchfork and lantern.
“What are you doing out here?” he calls.
His voice is deep — but there’s a smile in it.

💭 Even ghosts crave cookies.

He hands them a bag of homemade treats.
The children laugh; their fear melts like fog.

💭 The rain softens. The air smells of soup and courage.

They run back toward the farmhouse. Windows glow.
Redder waits at the door, his fur wet, his eyes awake.

“The party’s over,” says Eppe.
“No,” smiles Marja, “it just sleeps until next year.”

💭 And above them the night whispers: ‘Until next year…’

—

Français

Strip 68 – La Nuit du Froissement 27 octobre – Halloween à la ferme, Deuxième partie.”

💭 La pluie frappe. Tic, tic, tic.
💭 La nuit regarde.

Les enfants traversent la cour, paniers pleins de biscuits et de bonbons.
Les citrouilles brillent sous la pluie; la paille colle à leurs bottes.

💭 Le vent joue, mais personne ne rit.

Eppe entend un craquement près de la grange. Une ombre bouge parmi les arbres.
« Tu as entendu ? » chuchote Marja.
Un oiseau noir passe — mouillé, rapide, vivant.

💭 Ce soir, plus que le vent se réveille.

Les enfants du voisin crient; la pluie siffle plus fort.
Et là — dans la brume — apparaît le fermier avec sa fourche et sa lanterne.
« Que faites-vous encore dehors ? » crie-t-il.
Sa voix est grave, mais pleine de sourire.

💭 Même les fantômes aiment les biscuits.

Il tend un petit sachet de douceurs maison.
Les rire effacent la peur.

💭 La pluie se calme. L’air sent la soupe et le courage.

Ils courent vers la ferme. Les fenêtres s’illuminent.
Redder attend près de la porte, le pelage mouillé, le regard éveillé.

« La fête est finie, » dit Eppe.
« Non, » sourit Marja, « elle dort jusqu’à l’an prochain. »

💭 Et au-dessus d’eux, la nuit murmure : « À l’année prochaine… »
—

RoseBloom 🌹 copyright © 2025

eppeenvrienden #strip68 #denachtvanhetgeritsel #halloweennacht #rosebloomwrites #eppeenmarja #boerderijverhalen

eppeandfriends #strip68 #thenightofrustle #halloweenonthefarm #friendshipcelebratesforever #rosebloomwrites

eppeetamies #strip68 #lanuitdufroissement #halloweenalaferme #fermedelajoie #rosebloomecrit #lamitiéfêtepourtoujours