De Dochters van de Vrijheid

Jaren van zwijgen, verdragen, uithouden —
met de rug tegen de muur en de ziel nog steeds rechtop.

Wat doet zoveel machtsmisbruik met een vrouw?
Het brandt haar niet kapot, het brandt haar scherp.
Ze leert zien waar anderen wegkijken,
hoort de valse toon in elke vrome zin,
voelt de kou onder elk glimlachmasker.

Ik heb de vernedering gekend, de blik van anderen die zagen en niets zeiden.
Ik heb de hand gevoeld die niet beschermde maar beheerde.
En toch — vanbinnen bleef ik vechten.
Voor waarheid. Voor vrijheid. Voor de vrouw die men probeerde te breken,
maar die weigerde gebroken te zijn.

En nu — nu staan mijn dochters.
Vrij, met hun eigen stemmen, met hun eigen licht.
Ze dragen geen ketenen meer van schuld of plicht;
ze dragen mijn erfenis van vrijdenken, mijn libertijnse geest.

Ik kijk naar hen en weet:
ik heb het niet voor niets gedaan.
De vlam die ik droeg door de donkerste gangen is nu hun toorts.
En de wereld mag het zien:
de dochters van de vrijheid leven.

—
The Daughters of Freedom

Years of silence, endurance, and survival —
with my back against the wall, yet my spirit unbroken.

What does power abuse do to a woman?
It does not destroy her — it refines her.
She learns to see what others ignore,
to hear the false tone in every pious phrase,
to feel the chill beneath each smiling mask.

I have known humiliation,
the gaze of witnesses who said nothing.
I have felt the hand that claimed to protect but only possessed.
And still — inside me burned a will to fight.
For truth. For freedom.
For the woman they tried to break,
but who refused to be broken.

And now — my daughters stand.
Free, with their own voices, with their own light.
They wear no chains of guilt or duty;
they carry my legacy of free thought, my libertine soul.

I look at them and know:
none of it was in vain.
The flame I carried through the darkest halls is now their torch.
And the world may see:
the daughters of freedom live.

— Les Filles de la Liberté

Des années de silence, d’endurance, de survie —
le dos contre le mur, mais l’âme toujours debout.

Que fait l’abus de pouvoir à une femme ?
Il ne la détruit pas — il l’affûte.
Elle apprend à voir ce que d’autres ne veulent pas voir,
à entendre le ton faux dans chaque parole pieuse,
à sentir le froid sous chaque sourire poli.

J’ai connu l’humiliation,
les regards qui savaient mais se taisaient.
J’ai senti la main qui prétendait protéger mais ne faisait que posséder.
Et pourtant — au fond de moi brûlait une volonté de lutter.
Pour la vérité. Pour la liberté.
Pour la femme qu’on a voulu briser,
et qui a refusé de l’être.

Et maintenant — mes filles se tiennent debout.
Libres, avec leurs voix, avec leur lumière.
Elles ne portent plus les chaînes de la culpabilité ni du devoir;
elles portent mon héritage de pensée libre, mon âme libertine.

Je les regarde et je sais :
rien n’a été vain.
La flamme que j’ai portée à travers les couloirs sombres est désormais leur torche.
Et le monde peut le voir :
les filles de la liberté vivent.

—

zachtekracht #dochtersvandelibertijd #rosebloomwri #reflectie10 #vrouwenvrijheid #innerlijkekracht #zielenvanlicht #vrijdenken #vrouwgeschiedenis #rosebloomdagboek

softpower #daughtersoffreedom #rosebloomwrites #reflection10 #femininefreedom #innerstrength #soulsinlight #heritageofcourage #freewoman #rosebloomdiary

#puissancedouce #fillesdelaliberté #rosebloomecrit #reflexion10 #femmeslibres #forcesinterieures #amesdelumiere #heritagedeliberte #pouvoirdesfemmes #journalrosebloom