Waarheid

In de rechtszaal zit de charmante man aan de beklaagdenbank, beleefd en correct, alsof hij er niet thuishoort. Terwijl de zaal fluistert en de rechter streng toeziet, glijdt de blik van de advocate door het publiek. Daar, in de duisternis van de hoge pilaren, beweegt iemand net te snel — te scherp. Een schaduw die geen plaats heeft, maar toch aanwezig is. De detective schrijft, tekent, onthoudt. De spanning hangt zwaar, alsof de muren zelf fluisteren: de waarheid is nog niet waarlijk onthuld.

Scene VII – The True Shadow

In the courtroom sits the charming man at the defendant’s bench, polite and composed, as if he doesn’t belong there. While the room whispers and the judge keeps a stern eye, the lawyer’s gaze sweeps through the audience. There, in the darkness of the towering pillars, someone moves just a little too quickly — too sharply. A shadow with no place, yet undeniably present. The detective observes, notes, remembers. The air grows heavy, as if the very walls whisper: the truth has not yet been revealed.

———

RoseBloom 🌹 | Copyright © 2025

All rights reserved.

#rosebloomwri

#zachtekrachtschrijftzichvrij

#SoulWhispers

#poetry

#writerscommunity