Scène 5 – Schaduwen achter het Masker

Waarheid

In de schemering van de waarheid stond zij stil.

De dossiers lagen voor haar, zwaar van beschuldigingen en halve waarheden.

De verdachte? Een man achter een masker.

Een masker gekocht in dezelfde winkel waar zij die ochtend nog liep,

tussen de versieringen en het gelach van kinderen.

Het toeval drukte hard op haar hart.

Want zij herinnerde zich zijn blik, zijn groet,

het lichte gebaar van zijn hoed —

en nu stond hij hier, een schaduw in een spel van leugens en bewijs.

De zaal werd stil.

Zij, de gouden dame van recht,

moest beslissen of haar ogen haar hart misleidden,

of dat de waarheid achter dit masker nog te vinden was.

Het was geen gewone zaak.

Het was een spiegel van haar eigen geweten.

En elke ademhaling klonk als een oordeel

dat dichterbij kwam.

Scene VI – Shadows Behind the Mask

In the twilight of truth, she stood still.

The files lay before her, heavy with accusations and half-truths.

The accused? A man behind a mask.

A mask bought in the very shop she had walked through that morning,

among decorations and the laughter of children.

Coincidence pressed heavily upon her heart.

For she remembered his gaze, his greeting,

the subtle gesture of his hat —

and now he stood here, a shadow in a game of lies and evidence.

The courtroom grew silent.

She, the golden lady of law,

had to decide if her eyes deceived her heart,

or if the truth could still be found behind this mask.

This was no ordinary case.

It was a mirror of her own conscience.

And every breath sounded like a verdict

drawing closer.

——-

#rosebloomwri #SoulWhispers #writerscommunity #poetry #zachtekrachtschrijftzichvrij