🌹

Ik stond daar aan de oevers van de Moezel.

De zon scheen warm, de lucht straalde licht,

en hoog op de berg een kasteel dat leek te ademen.

In mei leeft de natuur intenser,

elk blad frisgroen, elke bloem een stille getuige.

De berg waarop het kasteel rust,

vertelde zijn eigen verhaal: stevig, trots,

en tegelijk gehuld in een geheim dat alleen de wind begrijpt.

Ik verloor mezelf in dat moment.

Ik droomde zoals een kind dat voor het eerst een sprookje beleeft:

een koning en koningin achter ramen van steen,

een prins op zijn witte paard in de verte.

Maar meer nog: de plaats zelf leefde.

De natuur, de rivier, de heuvel — alles ademde samen met ons.

Fantasie en werkelijkheid vloeiden in elkaar over.

En ik besefte: soms hoef je niet te ontsnappen om te dromen.

Soms schenkt het leven je een plek waar je vanzelf

weer leert kijken met de ogen van een kind.

⚖️ Alle teksten en beelden zijn auteursrechtelijk beschermd.

❌ Kopiëren, verspreiden of gebruiken zonder toestemming is verboden.

RoseBloom 🌹 | Copyright © 2025

🌐 rosebloomwri.online