Mama –

boven de kolenkachel,

zwarte pan,

harde oven.

Haar handen kneedden stilte,

zweet in bloem,

liefde in gist.

Brood dat rees,

koeken die zongen,

geuren die muren vulden,

kou overstegen.

Wij, kinderen,

aten warmte,

dronken geur,

leefden van haar brood,

sliepen in haar koeken.

Mama,

geen kroon,

geen goud,

maar een oven

die harten voedde.

Mama, ik eer u.

🌹

Zachte kracht schrijft zich vrij

RoseBloom 🌹

Copyright ©️ 2025